Whoami - beeld- copyright Irka Stachiw

Whoami

Hardere steen

Een tuinbeeld, zelf maken, dat leek me wel wat. Groter werken en in hardere steen.
Zo kwam ik terecht bij Beeldhouwwerkplaats De Buffel (tevens galerie en verkooppunt van prachtige stenen). En begon ik welgemoed aan een best wel grote grijzige steen, die nog steeds speksteen heet, wel harder is en zeker buiten mag staan.

Grenzen

Ik was toch op zoek naar mijn grenzen?
12 vrijdagen heb ik aan dit beeld gewerkt. Regelmatig stond ik heerlijk in het zonnetje buiten onder het hakken te denken hoe goed ik het getroffen heb. Ietsje vaker was de steen me te zwaar en te groot. Het schoot in mijn rug. Soms hield ik een hele dag hakken niet vol. Ik verloor het overzicht, ik verloor richting. Regelmatig dacht ik op zondag erover de handdoek in de ring te gooien. Een mens moet tenslotte zijn grenzen kennen en er mee leren leven.
De gedachte dat dit beeld, who am i, onaf en verweesd zou achterblijven heeft me door doen gaan. Iets korter werken op een dag, meer pauzes nemen, meer genieten van het beeld. En toen de vorm begon te kloppen en het beeld tot verschijning kwam, ging het werk lichter en kon ik dit project tot een goed einde brengen.

Geen Waterloo, wel de grens bereikt: het is me gelukt om deze 29 kilo steen te bewerken, maar met inzet van al mijn kracht en nog iets meer.
Dus niet voor herhaling vatbaar. Jammer maar waar!

Mijn leermeesters waren deze keer: