De onverzadigbare vrouw - textielkunst - copyright Irka Stachiw

Werken met kleur en vorm

Mijn dagelijkse praktijk

Met een geweldige dag, mijn open huis in het GZG, als herinnering in mijn hart, ben ik nu aangeland in mijn dagelijkse praktijk. De schilderijen van  de expositie staan weer in hun opslag en drie grote schilderijen wachten op hun afronding: Midi Pyrenees, Processie ter ere van La mare de Deu de Loreto en P9 (nog naamloos).

Confrontatie

Tamelijk confronterend, bijna intimiderend hangen ze me aan te kijken. Kan ik ze wel verder brengen? Sterker nog kan ik ze nog evenaren?

Na een winterrust van 3 maanden lijk ik er helemaal uit te zijn. Het voelt of ik terug ben naar het begin van vorig jaar en weer alles moet opbouwen. Zorgelijk? Of zal ik sneller door de fases heen gaan?

Niets

Ik heb niet 3 maanden niets gedaan, ik heb me nog steeds bezig gehouden met kleur en vorm:

  • tijdens het uitwerken van ideeën voor 2 schalen:
    Een schaal is opgebouwd uit karton en met Paverpol verharde sjaaltjes. De ander is opgebouwd uit vilt, pitriet en folie.
    Ik hoop dat deze schalen deel uit gaan maken van het project “Schaal 1 op 100”
  • door verder te gaan met de sjaals – Project lappen
  • met het project scheurkalender te starten.
    Iedere avond een blaadje afscheuren, zodat er steeds weer een ander mooi plaatje te voorschijn komt dat bevalt mij goed. Iedere dag een velletje papier weggooien vind ik minder leuk.
    Uit deze frustratie ontstond het idee om nog meer te gaan scheuren, vouwen en verfrommelen.

Winterreces

En nu, nu is het winterreces voorbij en is het tijd om het schilderen weer op te starten en ik loop meteen al vast ????

Work-around

Dus heb ik  een work-around verzonnen:
eerst verder werken aan de schilderijtjes op mijn wallboard,
dan in dezelfde kleuren als een van de 3 grote schilderijen een klein schilderijtje opzetten en dan ….