Ihor Irka Miep 1957

Thuis zijn

Roots

Ik heb mijn hele leven al de Nederlandse nationaliteit en mijn moeder is Nederlandse.

Tot eind jaren 80 van de vorige eeuw was ik Nederlandse, geboren in Hollandia/Biak, Nieuw Guinea – voormalig Nederlands grondgebied, nu behorend bij Indonesië – met een exotisch tintje: een Oekraïens/Poolse vader.
In de 90-er jaren van de vorige eeuw werd ik een allochtoon vanwege een vader die in het buitenland geboren is en zelf ook in het “buitenland” geboren.

Allochtoon

Enige jaren later werden mijn kinderen allochtonen, in Nederland geboren, met een Nederlandse vader. Ik, hun moeder, ben in het “buitenland” geboren.
In de jaren 10 van deze eeuw ben ik ineens een buitenlandse mevrouw geworden die verrassend goed Nederlands spreekt.

Uitdaging

Een uitdaging dus om steeds weer opnieuw op zoek te gaan naar wie ik eigenlijk ben.
* Als ik Mihaly Csikszentmihalyi goed begrijp wordt onze identiteit voor een groot deel bepaald door de reacties van onze omgeving.
* Een fotoserie in het Tropenmuseum Amsterdam liet zien hoe Nederlanders met voorouders uit Suriname terug gingen naar hun roots. DNA onderzoek had enkelen van hen gekoppeld aan bevolkingsgroepen in Afrika. De cultuurschok was wederzijds heftig. En hun “verwanten” vonden niet dat deze Nederlanders daar thuis hoorden.
*Wat ik vaker hoor van mensen met ouders met verschillende nationaliteiten, of die geëmigreerd zijn, maar ook van voormalige expats , is dat ze nergens meer thuis horen. “Thuis” spreken ze taal niet meer goed (genoeg) en zijn ze te anders, hier zijn ze vreemdeling.

Ik heb kortom meteen een achterstand als “allochtoon/buitenlander/vreemdeling” en ik ben een buitenstaander. Als ik niet oppas….

Een paar punten ter overweging:

*  Van E. Neumann,  Ethiek voor de toekomst, leerde ik dat samenlevingen in het nauw graag zondebokken kiezen, zoals een individu ook weleens schuld buiten zichzelf wil leggen ….
En ik las hoe je aan jezelf kunt werken in het steeds weer zelf de verantwoordelijkheid voor het omgaan met je omstandigheden op je te nemen.
* Bij Doortje Kal, Openbare les “Kwartiermaken, werken aan ruimte voor anders zijn”, lees ik over het kwartier maken voor mensen met een psychiatrische en of verstandelijke handicap. Ook het allochtonen vraagstuk wordt benoemd.
Voor mij een appèl om weer meer aandacht te besteden aan hoe ik de mensen om me heen en die ik buiten ontmoet bejegen en hoe ik over ze denk. Inclusief? Exclusief?
* En door Mihaly Csikszentmihalyi heb ik weer meer handgrepen om in ieder moment van de dag mijn eigen zijn te beleven.

Zodat ik, wellicht,
* beter kan samenwerken en samenleven
* minder behoefte heb aan concurrentie of debat

en niet alleen gelukkig wil zijn maar een ander, de ander, ook ruimte kan gunnen….

“Stilte helpt een pas op de plaats te zetten en naar binnen te kijken.”

Een mooi schilderij om naar te kijken, maakt het nog makkelijker …

Bewaren

Bewaren

0 reacties

Plaats een Reactie

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen in het landschap van de ziel.

Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden en de vereiste velden om jouw reactie te kunnen beantwoorden zijn gemarkeerd met *.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *