Haren uit je hoofd trekken

Theorie V+

‘t vergrootglas

“Iedere gelijkenis met een bestaand persoon ………”

Ik ben aan het broeden op een theorie, een theorie over het gedrag van mensen na hun vijftigste. Mijn aanname is dat er een vergrootglas in je zit. Het vergrootglas heeft tot gevolg dat slechte eigenschappen duidelijker naar buiten komen dan jezelf wilt of denkt. Mijn theorie is dat de werking van het vergrootglas groter wordt naarmate je ouder wordt. De theorie V+.

Controle

Het is goed zichtbaar voor je omgeving dat een aantal slechte eigenschappen verergeren, de vijftigplusser zelf heeft niets in de gaten en gaat op de oude voet door met vaak goede bedoelingen of denkt dat ze met haar slechte eigenschappen, zoals altijd tot nu toe, wegkomt. Het is als de effecten rondom een dronken iemand of  rondom een korsakow- of een alzheimer patiënt: voor de vijftigplusser lijkt het of alles onder controle is of dat niemand iets door heeft, terwijl het voor de omgeving zonneklaar is dat de werkelijkheid anders is dan gesuggereerd of beleefd wordt.

50+er

De vijftigplusser heeft al die jaren een enorme ervaring opgedaan in wegpoetsen en doorgaan en de omstanders denken eerst dat de verslechtering aan henzelf ligt. Na een tijdje gaat de  omgeving aan zichzelf twijfelen en tenslotte denken de mensen uit de omgeving dat ze zelf gek zijn.

En dat is een belangrijk sein: theorie V+ is van toepassing.

Zelfkritiek

Maar wat is de remedie? Je kunt een ander niet veranderen. Een vijftigplusser in “balans” zou iets aan zichzelf kunnen doen. Maar hoe komt een vijftigplusser er achter als haar zelfbeoordelingsvermogen wat versleten is? Misschien is het in dat opzicht een voordeel dat steeds meer vrouwen later aan kinderen beginnen en je zo de juiste leeftijd hebt als ze gaan puberen: pubers zijn je laatste kans op meedogenloze spiegeling van je handelen en de effecten daarvan en dus ook je laatste kans op hulp bij verbetering. Als je geen pubers hebt, hoe kom je dan aan je terugkoppeling? Zou een lachspiegel helpen en er ’s morgens en ’s avonds erg goed in kijken? Of ga je pas ingrijpen bij een fikse burn-out? Of een verloren relatie? Of een ontslag?

Persona

Persona betekent masker in het Grieks. In principe zijn onze bedoelingen goed, maar we moeten door dat masker er mee naar buiten komen…

Ons hele volwassen leven blijven we mogelijkheden houden om tot een betere verhouding tussen en met onze innerlijke bedoelingen en de consequenties van onze uitingen te komen. Naarmate we ouder worden, worden we wat minder soepel in ons handelen, voelen en denken en vraagt het meer inspanning om onszelf te blijven ontwikkelen.

Blijf jij luisteren naar de signalen uit je omgeving?