steentjes aan het strand

Steentjes in de vijver

Actualiteit – in de werkelijkheid staan – vragen

Ik had me voorgenomen om niet te bloggen over politiek en directe actualiteit.
Het bevalt me erg goed om het nieuws op de achtergrond te houden en vanuit mijn ooghoeken de actualiteit bij te houden. In deze radio-stilte kan ik goed werken aan mijn schilderijen en beelden. Voor het coachen en workshops geven is het aan de karige kant. Daar helpen mij mijn Google-reader abonnementen,  twitter-lists en LinkedIn-updates om in contact met de wereld te blijven staan. Maw ik houd mij dan bezig met actualiteit en inhoud die door mij zelf vooraf geselecteerd is.

De afgelopen weken las  ik wat meer de krant en had wat meer de radio aan staan. De werkelijkheid sloeg me in het gezicht:

Geert Wilders

Wat is zijn rol, zijn belang? Is het echt waar dat een groot deel van de Nederlandse bevolking (hoeveel procent ook al weer) zo de wereld wil binnentreden en haar allochtone medelanders wil afzonderen? Zitten we daarmee in een 80-20% werkelijkheid van het Paretoprincipe?
Verslapen ik en de andere kiezers iets, net zoals 70 jaar geleden? Wie maakten toen de ellende mogelijk, grepen niet in of wisten nergens van?
Of is het zo dat Geert Wilders een rol op zich genomen heeft om ons wakker te maken. Zodat wij bewust worden van hoeveel rijkdom en vrijheid wij bezitten. Zodat wij bewust worden van onze normen en waarden. Bewust worden van het feit dat we niet alleen in Nederland wonen maar ook een groter wereldbewustzijn krijgen. Zodat we meer betrokken worden op dat wat buiten onze landsgrenzen gebeurt.
Is het dus een soort zelfopoffering van Geert wilders? Via een soort klucht, een soap? Of gaat het alleen maar om chaos veroorzaken? Of is het zo dat alleen door heftige beweging vernieuwing tot stand kan komen en dus nu de politiek en de bevolking weer tot bezinning en vernieuwing kunnen komen?
En ga ik dan door met mijn stille leven of ga ik de barricaden op?

Boekverbrandingen / islamcentrum New York

Ik ben verbijsterd. Dat , wat?, zo om zich heen kan grijpen. Hoe komt zo’n golf (tsunami) tot stand? Is angst de aanleiding. Angst voor het onbekende of angst voor de crisis, de neergang? En is de boekverbranding en het ageren tegen het centrum net zo als we in ons dagelijks leven maar steeds de anderen of de omstandigheden de schuld geven? Tijd om Erich Neumanns “Dieptepsychologie en Nieuwe Ethiek” weer te lezen?
En blijft voor mijzelf dan nog steeds de belangrijkste inzet om me niet niet in de verlamming van de machteloosheid en verbijstering te laten trekken maar

in de kringen waar ik invloed heb mijn steentje bij blijven dragen

en dat ik blijf werken aan mijn eigen moraliteit en congruentie? Of ga ik de barricaden op?

Pensioenen korten

Mijn woorden schieten te kort over zoveel kortzichtigheid , korte termijn denken en gegoochel met cijfers.
Doet me denken aan lang geleden toen er, in mijn nabijheid, rapporten in de la gelegd werden omdat de directeur niet blij was met de cijfers die erin stonden. “Dan neem je maar de cijfers van een ander onderzoeksbureau”. Maw vanuit welk standpunt laat je de statistieken los? Is het verhaal waar dat in de tijd van Lubbers er miljarden uit de pensioenpotten gehaald zijn om de tekorten van de staat te dekken?
Gaan we echt mensen die de tweede wereldoorlog hebben meegemaakt, die keihard hebben gewerkt aan de wederopbouw en al die jaren bijgedragen hebben aan de pensioenopbouw nu korten? Zodat later? Wat? Wordt dan met dit onderwerp zichtbaar hoe dun de samenhang is van de Nederlandse samenleving. Dat het niet mogelijk blijkt te zijn in je beslissingen mee te nemen dat je later ook oud, moe en wellicht versleten bent? Hulp nodig hebt?

Twee kleine tegengeluiden, een kleine tegenbeweging?

Deze week was ik bij een 30-jarig huwelijksfeest en daarmee bij een soort reünie van een aantal mensen die ik aan het begin van mijn werkcarrière had ontmoet. Allemaal pioniers, die in de jaren 70-80, tegen de stroom in, de wereld wilden verbeteren. Die toen financiële offers brachten.  Die nu nog steeds werkzaam blijken zijn in de zorg, landbouw en therapeutica. Die nog steeds bezig zijn met het leefbaar houden van hun omgeving, nog steeds bezig zijn met het werkelijk mens-zijn mogelijk maken. Alleen resultaten boeken voor enkelingen. Zijn dat druppels op de gloeiende plaat? Of steentjes in de vijver?

Deze week ook een 50-jarig huwelijksfeest. Daarmee zat ik ineens tussen lang getrouwde stellen, ipv van tussen al die gescheiden of opnieuw gehuwde stellen uit mijn eigen generatie. Wat een geduld van de paren naar elkaar toe zag ik, wat een verdraagzaamheid. Het lukt hen om gewoon de werkelijkheid te accepteren, ook als de partner bijv een tia heeft gehad. Veel handwerkers waren bij het feest. Trouw zonder morren hebben ze hun vaak zware werk geleverd. Lange dagen hebben ze gewerkt. En nu kunnen ze met elkaar genieten van een feestje, een borreltje op zijn tijd. Zorgen ze voor elkaar en hun gezinnen en aanhang en kijken terug op hun leven met humor en acceptatie.