Uitsnede adam en eva

Opstarten na stilstand

een analogie met beeldhouwen …

Het was lastig beginnen, na een stop van 4 maanden.

Zou ik het nog kunnen?
Zou de magie nog werken?
Zou er wel een beeld tevoorschijn komen?
Zou ik tevreden zijn met het resultaat?

Uit de running

Als je lang uit de running bent geweest, kan je nog wel eens flink aan jezelf gaan twijfelen …
Ook als je uit je comfort zone bent gestapt, jezelf aan het oprekken bent, raak je makkelijk je zelfvertrouwen kwijt.

Piekeren

“Piekeren helpt niet!”

In voorstellingen en plannen blijven hangen helpt ook niet.
Wat denk je van gewoon beginnen?

Hakken

Hoe verging het mij bij het beeldhouwen?
Niet alleen had ik een lange stop achter de rug, ik had ook een nieuwe ambitie:
het volgende beeld zou niet alleen tevoorschijn komen door schaven, maar ook door hakken.
Ik had een nieuwe beitel en mooie klophamer, die nodig ingewijd moesten worden …

Doen

Zonder lang nadenken begin ik met hakken.
Dat gaat lekker en verrassend goed.
Ik kan zelfs nog contact houden met de steen.

Tegenslag

Terwijl ik langzaamaan de vorm zie ontstaan
en ook meer uit de steen aan het halen ben,
sta ik opeens met het gezicht van Eva los in mijn hand ….

“BALEN!”

Afstand nemen

Mijn 1e conclusie is:
vanaf nu dus toch maar verder met schaven.
De gebruikte steen is blijkbaar niet bestand tegen hakken …

Mijn 2e gedachte is:
ik ben te snel naar de vorm aan het toewerken geweest.
Heb ik te veel naar de werkelijkheid willen werken
en heb ik te veel mijn wil proberen op te leggen aan de steen?

Ik ga afstand nemen en een beetje loslaten (overlaten?)!

Ritme

Nu kan ik vanuit het ritme van het schaven de dragende vormen eenvoudig aangeven en aan de spanning van de bewegingen werken.
Dat werkt veel prettiger en geeft ook nog een beter resultaat.

Ik sta weer te hummen tijdens het beeldhouwen.

Naam

Als alles een beetje duidelijker is geworden komt de vraag naar de naam in mij op.
Elk beeld moet een naam krijgen, een eigen identiteit.
Misschien om het bij voltooiing helemaal los te kunnen laten?

Adam en Eva - beeld - copyright Irka Stachiw

Adam en Eva – beeld – copyright Irka Stachiw

Worsteling

Het beeld leek eerst een beetje een gevecht uit te beelden.
Was er een winnaar, de vrouw?

Maar er is ook aandacht en zorg in het beeld te zien.
Zelfs iets van spel, van dans.
Dan kan het beheersing gaan heten?

Mens

Met iets meer geduld en vertrouwen lukt het me toch om menselijke vormen en ook nog een aanduiding van hun gelaat aan te brengen.

Oer thema

Het beeld noem ik Adam en Eva, vanwege het steeds weer aantrekken en afstoten van polariteiten …

Verrassing

Zo eindigde een innerlijke en een uiterlijke strijd, op zoek naar balans.
Ik ben zelf steeds weer blij verrast hoe het creatief werken inzichten en doorkijkjes en opheldering verfschaft voor het dagelijkse leven …

“Wat kan jij in je dagelijkse leven of in je werk met deze analogie?”

Had je wat aan deze blog?
Ben je wijzer geworden over jouw gevoelens en emoties?
Kan je weer een beetje met jezelf lachen?
Ga je weer verder met heel mens te worden?

Als je nog een extra duwtje in de rug nodig hebt, bel of mail me.

“Ik heb regelmatig ruimte en tijd voor een vrijblijvend gesprek met jou van mens tot mens!”

Je kunt ook een afspraak maken om er achter te komen hoe het onbevangen schilderen jou kan helpen een dieper inzicht in jezelf te krijgen en nog beter vriendjes met jezelf te worden.

Heb je nog iets toe te voegen aan deze blog, reageer dan hieronder 🔽,
graag  😀

0 reacties

Plaats een Reactie

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen in het landschap van de ziel.

Jouw e-mailadres zal niet gepubliceerd worden en de vereiste velden om jouw reactie te kunnen beantwoorden zijn gemarkeerd met *.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *