permanent in de KB

Het Alarm

in het gebouw

werkt, dat is zeker.
Ik heb er nog hartkloppingen van …

en mijn lievelingen zijn veilig, ’s nachts.

Hals

En ik ben een hals.
Soms.

Op een donderdagavond denken dat ik door de zijdeur naar binnen kan om in mijn atelier mijn vergeten mobieltje op te halen en om een doos met Jaarboeken Kunstenaars neer te zetten.

Herrie

Sleutel in het sleutelgat, sleutel omdraaien, deur openen, naar binnen stappen …

HERRRIIEEEEEEEE

Deur weer snel dicht. t Blijft loeien. Wat nu?

Bellen!
Bellen?
Mijn mobieltje ligt binnen …

Oh ja, ik kan naar binnen gaan en mijn mobieltje pakken en de beveiligingsmaatschappij bellen…

Donker.
Sleutelgat van mijn atelier niet te vinden.

En die

HERRRIIEEEEEEEE

Nadenken

Ik kan haast niet meer nadenken.

Beveiliging opgebeld, weet ik mijn code niet meer …

Engel

Enfin er blijken altijd weer reddende aardse engelen te zijn.
De conciërge staat voor de deur.
En zo kan ik tenslotte met mijn mobieltje weer terug naar huis.
Met hartkloppingen

en balend dat ik zo inadequaat had gereageerd ?

Oefening

Toch maar niet oefenen ?